ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΗΝ “ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ” ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΠΟΛΥΧΡΟΝΑΚΗ;

 

Το Κρητικό μαγαζί που επί πολλά χρόνια φίλοι μου, φιλοξένησε πολλούς νέους αλλά και παλιότερους Κρήτες καλλιτέχνες, επί της οδού Μακρυγιάννη 8, και διοργανώθηκαν εκεί, ίσως κατά τη γνώμη μου αξέχαστες Κρητικές αποσπερίδες, για τις οποίες όλοι νιώθουμε τυχεροί και περήφανοι που τις ζήσαμε. Βασικός βέβαια παράγοντας σε αυτή την επιτυχία ήταν και είναι η ξεχωριστή προσωπικότητα και η καλλιτεχνική αξία του Αλέκου Πολυχρονάκη, ο οποίος έχει ένα ευλογημένο χάρισμα να σε κάνει, να τον νιώθεις δικό σου άνθρωπο από τη πρώτη κιόλας στιγμή που θα γνωριστείς μαζί του. Αποτέλεσμα όλων αυτών λοιπόν φίλοι μου, ήταν οι ξεχωριστές βραδιές, που ζήσαμε στην "Αποσπερίδα" του. Για μία περίπου σεζόν έπαιξε και ο αείμνηστος πατέρας μου μαζί του, σε αυτό το μαγαζί, μαζί με τους ΛΑΟΥΤΟ - ΤΡΑΓΟΥΔΙ : ΑΡΤΕΜΗΣ ΠΕΝΤΑΡΗΣ, ΛΥΡΑ -ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΗΜ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΛΑΟΥΤΟ: ΝΙΚΟΣ ΚΑΔΙΑΝΟΣ. Μάλιστα, για τον Δημήτρη τον Χριστοδούλου, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ήταν η πρώτη φορά που εμφανιζόταν σε Κρητικό μαγαζί. Εξάλλου είναι σε όλους μας γνωστό, ότι στον Αλέκο τον Πολυχρονάκη, πάντα του άρεσε και πάντα ήθελε, να δίνει ευκαιρίες στα νέα παιδιά, που θα συνέχιζαν τη μουσική μας παράδοση. Και δεν είναι λίγα τα νέα παιδιά, που ξεκίνησαν από την “ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ” του Αλέκου, και μετά ακολούθησαν τη δική τους πορεία. Είχα λοιπόν τη τύχη, να ζήσω από κοντά το παρεϊστικο κλίμα γλεντιού, τη βραδιά των εγκαινίων, όταν σε ένα γεμάτο μαγαζί, και αφού το πρόγραμμα ξεκίνησε με σόλο λαούτα από τον Αρτέμη Πεντάρη και τον Νίκο Καδιανό, ο κόσμος στην κυριολεξία αποθέωσε όρθιος τον Αλέκο Πολυχρονάκη, όταν ανέβηκε στο πάλκο επάνω. Θυμάμαι μάλιστα και το πρώτο τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε το πρόγραμμά του: ¨Σε ενούς πλατάνου ξόκλαδο”. Και βέβαια καταλαβαίνετε ότι έγινε χαμός, τόσο στη πίστα όσο και στα υπόλοιπα τραπέζια. Ακόμα και η ένταση των οργάνων μέσα στο μαγαζί ήταν τόση, ώστε να μην κουράσει τον κόσμο, Διότι τον Αλέκο τον ενδιέφερε πρώτα και πάνω από όλα η ευχαρίστηση του κόσμου και μετά η προσωπική του προβολή. Και ενδιάμεσα στο πρόγραμμα βέβαια τραγούδησε και η καλή μου φίλη και γλυκιά φωνή του Κρητικού τότε ρεπερτορίου, Στέλλα Μαρνελάκη που ξεκίνησε με τον αμανέ “Κράτα καλό λογαριασμό” Όλες αυτές τις μοναδικές στιγμές, ζούσαν κάθε βράδυ, όσοι αγαπούσαν ΤΗΝ “ΑΠΟΣΠΕΡΙΔΑ” και τον Αλέκο Πολυχρονάκη. Μπορώ να τα ξεχάσω όλα αυτά φίλοι μου; Νομίζω πως όχι.