ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕΙΡΑ: "Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ."

 

Σίγουρα αγαπητοί μου φίλοι έχουν γραφτεί τόσα πολλά καλά σχόλια για τη βιογραφική τηλεοπτική σειρά: "Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ  ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ."

Για μία ακόμη φορά ο πρωταγωνιστής της σειράς Προκόπης Αγαθοκλέους μας εντυπωσίασε με την αρτιότητα και το ήθος του, ως καλλιτέχνης μιλώντας στην εκπομπή "ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΙΔΕΣ ΤΙΠΟΤΑ" για τα γυρίσματα της σειράς. Αντιγράφω αποσπάσματα της χθεσινής συνέντευξης:

ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ: "Η συμμετοχή μου στη σειρά αφήνει μια τεράστια ευλογία, πρώτα και κύρια. Και πέρα από αυτό που νιώθω εγώ, για εμένα η μεγαλύτερη ευλογία είναι αυτό που μοιράζεται ο κόσμος μαζί μου.

Και με όλους τους συντελεστές της σειράς. Και έχω καταλάβει ότι, ήταν η αφορμή αυτή η σειρά για να  δημιουργηθεί μία στροφή προς τα μέσα με τον κόσμο. Στις ψυχές μας. Δηλαδή σε  κάτι που έχουμε  ξεχάσει τα τελευταία χρόνια.

Νιώθω, ότι έχουμε  γίνει πολλοί εξωτερικοί ως άνθρωποι. Και το μέσα - η ψυχούλα μας δηλαδή είναι η ανθρωπιά μας ολόκληρη. Και αυτό είναι που με κάνει, να αισθάνομαι χαρά.

Άλλαξε η ζωή μου. Άλλαξαν οι αναφορές μου. Άλλαξε η κοσμοθεωρία μου. Άλλαξε, ο τρόπος που σκέφτομαι και αντιμετωπίζω τα πράγματα. Από το πιο δύσκολο μέχρι το πιο όμορφο και το πιο εύκολο. Σαν να έχω μια πολύ συγκεκριμένη αναφορά. Να στρέφομαι, κάθε φορά για να ευχαριστώ,  για να ευγνωμονώ και για να ζητώ βοήθεια.

Τον Άγιο. Φυσικά έχω έναν τεράστιο σύμμαχο και φίλο. Που οφείλω να ομολογήσω και δημόσια, ότι ακούω και πολύ. Δεν ξέρω αν έχω δει σημάδια, σας λέω αυτό που νιώθω. Αυτό που νιώθω είναι ότι δεν είμαι μόνος μου.

Και δεν είμαι μόνος μου γιατί πρώτα και κύρια έχω μια ευλογημένη οικογένεια. Έχω τα παιδάκια και τη σύζυγό μου που με στηρίζουν. Όλους τους συναδέλφους και τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι.

Και εκεί που τα βρίσκω λίγο <<σκούρα>>. πάντα έρχεται μία προσευχή, που κάπως τα πράγματα τα κάνει, να <<φαίνονται>> πολύ πιο εύκολα. Άρα γιατί να μην λέω ότι μου ακούει;

Δεν ανήκω στους πολύ  θρησκόληπτους ανθρώπους που ακολουθούν το δόγμα σε κάθε του βήμα και σε παράγραφό του ας πούμε. Αυτός ο αγώνας της πάλης, του να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, και να αγαπήσουμε τελικά αλλήλους, ως εαυτόν. Και αν έναν άνθρωπο τον <<αναπαύει>> να εκκλησιάζεται καθημερινά, και κάθε Κυριακή και να νηστεύει, ας το κάνει. 

Ο Θεός δεν είναι "Δάσκαλος με βέργα." Είναι ένας "άνθρωπος" που μπορεί να τον κοιτάξεις σαν φίλο και σαν συμπαραστάτη. Αλλιώς δεν μπορείς να είσαι μαζί του. Αν τον βλέπεις σαν "απειλή."

Εννοείται ότι γνώρισα κόσμο που ήξερε τον Άγιο. Εννοείται ότι διάβασα πάρα πολύ γύρω από τον βίο του. Εννοείται ότι συμβουλευτήκαμε μέχρι και συγγενείς του. Και εννοείται πως σε όλο αυτό το "ταξίδι" της πολύ βαθιάς έρευνας δεν ήμουν μόνος. Είχα συμπαραστάτες. Τον υπέροχο αγαπημένο μου φίλο Γιώργο Τσιάκα, ο οποίος με πρότεινε κιόλας για τον ρόλο. Και έγραψε και το σενάριο. Και τον σκηνοθέτη μου τον Στάμο Τσάμη, τον σκηνοθέτη της σειράς, που χωρίς αυτόν δεν έκανα βήμα.

Άρα εγώ αυτό που νιώθω είναι ότι μία ομάδα δούλεψε. Δούλεψε με ευλογία και αγάπη για να βγει κάτι που τελικά βγήκε προς τα έξω διάχυτο και κατρακύλησε προς τον Κόσμο.

Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον κόσμο που στέλνει όλα  αυτά τα χιλιάδες μηνύματα αγάπης."