ΚΑΙ ΠΟΝΩ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΣ ΕΙΜΑΙ...

 Να έβρεχε και να πέθαινα, το χώμα για να κλάψει,

το πονεμένο μου κορμί, ο Θεός να το αναπαύσει.

Εγώ πονώ μα πονώ με ένα δικό μου τρόπο,

πονώ κι ας μη φαίνεται στα μάτια των ανθρώπων.

Λένε πως όταν πονάς πολύ, ο Θεός σε αγαπάει,

μα δε καταλαβαίνω φίλοι μου με εμένα που το πάει.