ΘΕΡΜΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΑΜΑΡΑ.

 Σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές που "το γράφει η μοίρα"  να ζήσει η οικογένεια να να κηδεύουν οι γονείς τα παιδιά τους αισθάνομαι ως άνθρωπος τη ψυχική ανάγκη να εκφράσω μέσα από αυτό το κείμενο την βαθιά μου οδύνη και θλίψη για τον αιφνίδιο θάνατο της αείμνηστης πια Λένας Σαμαρά.

Είναι οι στιγμές και οι ώρες τόσο δύσκολες και οι λέξεις της Ελληνικής γλώσσας τόσο νοηματικά φτωχές, για να περιγράψουν αυτό που πραγματικά νιώθουμε οι περισσότεροι από εμάς, ετούτη την ώρα.

Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφωνίες έχουμε ή όχι με τον πολιτικό Σαμαρά και τις όποιες πολιτικές επιλογές του, ετούτη τη δύσκολη για την οικογένειά του στιγμή, μας ενώνει ένας βουβός πόνος συμπαράστασης.

Συμπαράστασης σε μια αιφνίδια κατάσταση που κανείς μας δεν θα ήθελε να του συμβεί στη ζωή.

Ποιος γονέας αντέχει να κηδεύει το παιδί του; ΚΑΝΕΙΣ... Και όμως η σκληρή ζωή έχει και αυτή την όψη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σκεπάσει σε λίγη ώρα το κορίτσι στον Παράδεισο, που στα χρόνια του Χριστού μας περίπου εγκαταλείπει ετούτη τη προσωρινή ζωή, για την άλλη την αιώνια ζωή και ανάπαυση.

Ένα κορίτσι που όπως έγραψαν όλοι οι φίλοι της σε αναρτήσεις τους στο διαδίκτυο είχε έναν μοναδικά ξεχωριστό χαρακτήρα, ήταν επιλογή να σπουδάσει και να ακολουθήσει το επάγγελμα της μητέρας της Γεωργίας, καθώς και να ζήσει μία ήρεμη ζωή, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Με έντονη αγάπη για τον Πολιτισμό και τον Άνθρωπο.

Εύχομαι δύναμη και κουράγιο από καρδιάς σε όλη την Οικογένεια Σαμαρά. Αν και όσο περνάει ο χρόνος, πάντα μια "ανοιχτή πληγή αναμνήσεων θα τους συντροφεύει" για πάντα. Γιατί απλά είμαστε άνθρωποι, πάντα θυμόμαστε και ποτέ δεν ξεχνάμε.