Το πιστέψαμε, το θέλαμε, το πράξαμε και τελικά τα καταφέραμε. Κυπαρισσία, Άννα, Αντώνη και βέβαια Χρυσούλα σας ευχαριστώ από καρδιάς, για τη προσπάθεια που κάναμε όλοι μαζί ετούτο τον Σεπτέμβριο, για να καλύψουμε την απουσία της Ζάνας.
Μπορεί να υπήρξαν δύσκολες στιγμές μα υπέρ νικήσαμε όλοι μαζί κάθε δυσκολία.
Και τα καταφέραμε γιατί το πιστέψαμε και το θέλαμε όλοι μαζί σε πείσμα κάποιων ανθρώπων που πήγανε να μας ανατρέψουν κάθε πλάνο αυτής της κοινής προσπάθειας.
Και θα το παλεύουμε κάθε χρόνο γιατί είμαστε μαχητές της ανθρωπιάς. Μιας ανθρωπιάς που όλοι μαζί μου είπατε και κυρίως μου δείξατε με την αγάπη σας, ότι Νίκο θέλουμε να παραμείνεις στο σπίτι σου και όχι σε κάποια δομή φιλοξενίας.
Σας ευχαριστώ λοιπόν όλους από καρδιάς και εύχομαι να σας "βλέπει" όλους ο Θεός.
Λίγο περισσότερο όμως φίλοι μου αγαπημένοι θέλω να ευχαριστήσω την αδελφική μου φίλη Κυπαρισσία Μακρύγιαννη, γιατί μαζί με εμένα είχε τον συντονισμό των εξωτερικών μου αναγκών. Κάποια αρχικά δεν σε ήθελε στο ομαδικό πλάνο αλλά πήρε τον αεροπλάνο και τη πέταξα από τη ζωή μου.
Ξέρετε φίλοι μου η σιγουριά και η σταθερότητα στη ζωή κάθε Αμέα είναι τα πάντα για τον ίδιο. Για αυτό παιδιά σας ευχαριστώ και του χρόνου, πρώτα ο Θεός με το καλό.
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου